Sözlük · Hamam kültürü
Hamam
Para karşılığında ya da vakıf hizmeti olarak herkesin yıkanabildiği, ısıtılmış bölümleri olan yapı.
Türk Dil Kurumu sözlüğü hamamı hem genel olarak "yıkanılacak yer" hem de "para karşılığında yıkanma işinin yapıldığı yer" diye tanımlar. Osmanlı döneminde şehirlerde, kasabalarda ve menzil yerlerinde çok sayıda umumi hamam yapıldı; konaklarda ve saraylarda ise küçük özel hamamlar bulunurdu. Türk hamamında havuza girilmez: yıkanma, sıcaklık bölümünde kurnanın başında tasla su dökünerek yapılır, terleme için göbek taşına uzanılır. Isıtma sistemi Roma hamamlarını andırsa da plan düzeni, eksen düzenlemesi ve sıcaklıktaki dört eyvan şeması bakımından TDV İslâm Ansiklopedisi Türk hamamını ayrı bir mimari gelenek olarak değerlendirir.
Rehberlerimizde “Hamam”
Hamam bohçası, hamama giderken peştamal, havlu, hamam tası, nalın ve kesenin sarılıp taşındığı kumaştır.
Hamam bohçası: peştamal, tas ve nalının hikâyesi →Hamam, Arapçada “ısıtmak, sıcak olmak” anlamına gelen bir kökten türemiş, “ısıtan yer” demek olan bir kelimedir.
Hamam sözcüğünün tarihi: munçaktan ılıcaya →Hamam, kendine ait bir söz varlığı olan bir yapıdır: soyunmalıktan sıcaklığa, kurnadan külhana, tellaktan natıra kadar her bölümün, eşyanın ve mesleğin bir adı vardır.
Hamam sözlüğü: en sık 25 terim →
